bez głowy


bez głowy
bez głowy {{/stl_13}}{{stl_8}}przysł., pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'w sposób nieprzemyślany, niezorganizowany, nierozważny': {{/stl_7}}{{stl_10}}Robić coś bez głowy. Atakować bez głowy. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_8}}{ktoś} {{/stl_8}}bez głowy {{/stl_13}}{{stl_7}}'ktoś roztargniony, mało zaradny, niepomysłowy': {{/stl_7}}{{stl_10}}Był dobrym człowiekiem, ale bez głowy. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • bez — I m IV, D. bzu, Ms. bzie; lm M. bzy «Syringa vulgaris, krzew z rodziny oliwkowatych, o przyjemnie pachnących kwiatach zebranych w duże luźne wiechy, mający wiele odmian; hodowany w parkach i ogrodach jako roślina ozdobna; botaniczna nazwa: lilak; …   Słownik języka polskiego

  • z głowy — 1) Bez żadnego uprzedniego przygotowania Eng. Without any preparation; impromptu 2) Zakoсczony i nie będący już przedmiotem czyichś zmartwieс Eng. Having finished (doing) something; no longer bothering one …   Słownik Polskiego slangu

  • głowa — 1. Alkohol, wino, piwo itp. szumi komuś w głowie «ktoś jest oszołomiony po wypiciu alkoholu, wina, piwa itp.»: Długo nie mogę zasnąć, w głowie szumi mi piwo, pocałunki puchną na wargach, a policzek pali ze wstydu. Z. Kruszyński, Na lądach. 2.… …   Słownik frazeologiczny

  • głowa — ż IV, CMs. głowawie; lm D. głów 1. «część ciała zawierająca mózg i narządy zmysłów, u człowieka i niektórych małp wysunięta ku górze, u zwierząt ku przodowi» Mała, duża, kształtna głowa. Ludzka, rybia, psia głowa. Głowa ptaka, psa, ryby. Ból… …   Słownik języka polskiego

  • głowa — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. głowawie; lm D. głów {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} część ciała człowieka i większości zwierząt, mieszcząca mózg i narządy zmysłów : {{/stl 7}}{{stl 10}}Duża, okrągła głowa.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • tors — m IV, D. u, Ms. torssie; lm M. y 1. «górna część tułowia» Atletyczny, muskularny tors. Tors jak u gladiatora. 2. szt. «rzeźba przedstawiająca tułów postaci ludzkiej bez rąk i nóg, niekiedy także bez głowy; często o uszkodzonych posągach… …   Słownik języka polskiego

  • tors — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. torssie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} górna część tułowia : {{/stl 7}}{{stl 10}}Potężny, muskularny tors. Owłosiony tors. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kadłub — m IV, D. a, Ms. kadłubbie; lm M. y 1. «ciało człowieka lub zwierzęcia bez głowy i kończyn; tułów» Koń o długim kadłubie. 2. «element konstrukcji, stanowiący jej trzon, podstawę, łączący w jedną całość pozostałe elementy» Kadłub samolotu, okrętu.… …   Słownik języka polskiego

  • bekon — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mż I, Mc. bekonnie {{/stl 8}}{{stl 7}} mięsny gatunek tucznika, hodowany dla uzyskania jak największej ilości boczku : {{/stl 7}}{{stl 10}}Chów bekonów. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}bekon II… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kadłub — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. a, Mc. kadłubbie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} ciało człowieka lub zwierzęcia bez głowy, rąk i nóg; tułów : {{/stl 7}}{{stl 10}}Miał potężny kadłub, lecz cienkie ramiona.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień